Herfstallergie

Het is een mooie nazomerdag. Een goede reden voor mijn man om zijn zakelijke bespreking met een collega in onze achtertuin te houden. Ik zit in de kamer achter mijn laptop en kijk af en toe naar de mannen buiten.Ik hoor steeds snotteren en niezen, dat komt van Alex, de collega van mijn man. Tijdens de koffiepauze vraag ik dan: “Ben je zo verkouden, Alex?”

“Nee, dat niet, ik ben allergisch voor de herfst denk ik. Ik heb dit elk jaar.”

“Is het alleen je neus, waar je last van hebt, of…?” ik kan het weer niet laten …Zoiets heet beroepsdeformatie, ze hebben mij daarvoor op school al gewaarschuwd.

“Ook van mijn ogen, die gaan jeuken zodra ik naar buiten ga. Gek, hé? Ik kan er niets aan doen.”

Maar ik wel, denk ik bij mezelf. Eigenlijk moet ik me er niet mee bemoeien, maar stiekem zit ik toch na te denken, hoe ik Alex kan helpen. Ik observeer hem, zoek even in mijn boeken en maak dan een flesje met geneesmiddel klaar. Die serveer ik dan in plaats van de koffie.

“Hier, drie druppels in een glaasje water, zie je, en een slokje nemen…dat gesnotter van jou is ook niet aan te horen.”

Alex kijkt mij verbaasd aan, maar protesteert niet. Gehoorzaam als een klein jongetje neemt hij braaf zijn slokje.

Ze praten nog uren lang, in het steeds zwakker wordende zonlicht. Prachtig, herfst met zijn kleuren, de natuur die langzaam afkoelt van de zomerhitte en zich voorbereidt op een winterslaap. Hoe kan iemand allergisch zijn voor de herfst?

Het niezen houdt op en de papieren zakdoekjes blijven steeds langer ongeroerd liggen op tafel. Alex gaat met zijn flesje terug naar huis.

“Goh, het lijkt alsof het helpt!” merkt hij voorzichtig op.

Een paar dagen later belt hij op. Zakelijk, natuurlijk. En…oh ja, het middeltje van mij werkt! Soms lijkt het terug te komen en dan neemt hij snel weer een paar druppeltjes in.

Druppeltjes van wat? Dulcamara, Bitterzoet in het Nederlands, typisch tegen herfstklachten. Het gebeurt niet vaak, dat iemand het belangrijkste symptoom van het middel meteen in zijn eerste zin verraadt. Hij vroeg er eigenlijk zelf om! En omdat een “Dulcamara-patiënt” vaak ook een beetje eigenwijs is, weet de homeopaat ook, hoe het middel gegeven moet worden.

 

Ema Sindelarova, Klassiek Homeopaat & Kindertolk in Arnhem en Enschede