Artikel Ema Sindelarova voor vakblad Dynamis (NVKH), najaar 2011

ADHD kinderen als similimum van de maatschappij

Het lijkt alsof er steeds meer ADHD kinderen zijn. In elk klas zit er tenminste eentje met deze diagnose. Wat zegt deze trend over ons als ouders en ons als maatschappij? Methode Fluisterkind, ontwikkeld door Janita Venema en onderwezen door haarzelf en collega Astrid Klompstra, gaat er van uit, dat alles wat kinderen aan symptomen vertonen iets over hun ouders zegt. Kindertolk Ema Sindelarova praat met Astrid Klompstra en Janita Venema over de diepe boodschap van een ADHD kind.

Als kindertolk vertaal je de boodschap van een kind naar zijn ouders, maar je kunt het ook op macro niveau doen en de ziektes, verstoringen en algemene trends terug spiegelen naar de maatschappij als geheel. Wat betekent de steeds groeiende aantal kinderen met de diagnose ADHD? Janita Venema zegt hier over:

“ Ik denk, dat we met zijn allen zo druk zijn, dat we dingen die echt belangrijk zijn uit het oog verliezen. We brengen de concentratie niet meer op voor zaken die echt toe doen en net als een ADHD kind zijn aandacht niet op kan brengen voor de lessen op school, zo letten wij niet op in onze levensschool. Belangrijke zaken als: wie zijn wij, wat hebben we hier te doen en wat is onze zielsopdracht, onze levenstaak, krijgen niet genoeg aandacht.” Onze aandacht is verstoord, oftewel Attention Deficity. We hebben moeite met ons te concentreren op belangrijke levenstaken en laten ons makkelijk verleiden door externe prikkels en zaken die op de oppervlakte drijven. Verleidingen zijn er genoeg: sociale media, tientallen televisiekanalen, spelletjes en apps...Onze kinderen luisteren slecht, maar hoe goed luisteren wij naar onszelf, naar ons innerlijk stem? Onze agenda's zitten bomvol, we maken geen ruimte voor stilte of meditatie en vinden het heel raar, dat ook onze kinderen niet stil kunnen zitten. We verdoven ze desnoods met medicijnen, net als wij onszelf verdoven met andere “hulpmiddelen” om te kalmeren. Koffie om wakker te blijven en alcohol om te kunnen ontspannen.

Volgens Astrid Klompstra is de reden dat we nu meer ADHD kids zien, dat we in deze tijd als maatschappij een belangrijke bewustzijnsstap moeten maken. “ Je hebt lastige dingen nodig die je uit de comfortzone halen, deze kinderen dwingen je om een andere weg in te slaan.”

Net als homeopathie

Pas als je ziek wordt voel je vaak dat je iets moet veranderen, ook vanuit homeopathie weten we dat een ziekte puur een symptoom is van een verstoorde evenwicht. Elke ziekte is een kans om te groeien. Een flinke griep is een kans om in bed te liggen en op kracht te komen. Een puber in huis daagt je uit om je grenzen te stellen en verdedigen, maar ook om te gaan twijfelen over je waarden en normen en deze desnoods bij te stellen en veranderen. Een ADHD kind vraagt om rust, regelmaat en eenvoud, om pure voeding van ons lichaam en ons ziel. Geen suiker en zoetstoffen, oftewel “zoethouders”, maar volwaardige voeding waar we van kunnen groeien, letterlijk en figuurlijk. Als homeopaat zijn we op zoek naar een similimum voor ons patiënt. Je kunt een druk kind als similimum van zijn ouder zien. ADHD is een diagnose, een laag, een schilletje, zegt Janita. Een kindertolk ziet het puur als een klinische benaming, evenals een homeopaat geen genoegen neemt met een diagnose. Wat je wilt weten is: Wat stoort je aan je kind? Wat doet je kind precies? Ook modaliteiten zijn belangrijk: Wanneer gaat het goed met je kind en wanneer wordt de situatie erger? Waar je op zoek bent is de specifieke boodschap van het kind aan zijn ouder, dat is verschillend in elk apart geval. Net als je verschillende homeopathische middelen kan voorschrijven voor mensen met een slaapprobleem, zo zoek je de individuele betekenis van het gedrag van een kind.

“Zie een ADHD diagnose als een general en een heel specifiek gedrag of situatie als een peculiar. Wanneer je die vertaalt in een persoonlijke boodschap dat zo bij de ouders aanslaat dat ze emotioneel worden, dan heb je de kern te pakken, dan heb je een similimun gevonden.” leggen Janita en Astrid uit. “ Kindertolk werkt net als homeopaat, maar in plaats van een middel geven we een vertaling, dat is het geneesmiddel voor de ouder.”

Gevoelsinzicht

Werken met de Fluisterkind methode betekent echter niet, dat kindertolken geen homeopathische middelen geven. Als je tot de kern van het probleem komt, zie je soms een duidelijk geneesmiddelbeeld. Vaak kom je dan uit bij polychresten, omdat het universele thema's betreft als behoefte aan steun, liefde, je niet gehoord voelen enz. “Hoe meer naar oppervlakte je begeeft, hoe meer differentiatie en specifiekere, kleinere middelen” zegt Janita. En hoe zit het met het behandelen van het kind zelf? “Het kind hoef je vaak niet meer te behandelen, dat geneest doordat de ouder de boodschap heeft begrepen. Je raakt hem met de boodschap van zijn kind en dat roept de genezingsreactie op. Het gesprek is een energetisch overdracht, net als bijvoorbeeld het innemen van een homeopathisch middel.” Astrid vult aan: “ Er komt een gevoelsinzicht, niet alleen met je verstand, je hoofd, maar ook met je hart.”

Is een gesprek dan genoeg om de ouder en kind te helpen? “Soms moet je ook het gesprek herhalen, net zoals je een homeopathisch middel moet herhalen, omdat je terugvalt in oud patroon” legt Astrid uit.

Janita: “ Ik vind het mooi, als ik de hele gezin mag helpen in plaats van puur op de klachten van het kind ingaan. Dat brengt een stuk bewustwording mee, wat mij meer voldoening geeft.”

Astrid: “ Als je een ziek appeltje hebt, dan moet je oorzaak bij de boom zoeken en niet de appel maar de boom genezen.” Fluisterkind is kortom een holistische aanpak voor het hele systeem, het gezin in zijn totaliteit.

Voorbeelden uit de praktijk

Vertaling een

Fleur met ADHD kan zich slecht concentreren, heeft moeite met leren, maar bij geschiedenis hoeft zij maar een keer iets te horen en zij weet het.

Moeder van Fleur kan zich slecht concentreren, heeft moeite met haar levenslessen, maar als zij naar haar geschiedenis zou luisteren dan hoeft ze (een bepaalde boodschap) maar een keer te horen en dan weet ze het weer.

Vertaling twee

Bas speelt een computerspel met vliegtuigjes. Hij kan enorm boos worden wanneer hij net is opgestegen en dan meteen al wordt neergeschoten. Hij moet dan weer een “nieuw leven” beginnen.

Moeder van Bas is (onbewust) enorm boos omdat zij vlak na het “opstijgen” (begin van haar leven) meteen al is neergeschoten. Dit raakt moeder enorm, een gevoelsinzicht. Het blijkt dat zij al kort na haar geboorte aan mishandeling heeft blootgestaan. Haar zoon Bas vraagt haar als het ware om contact te maken met wie ze is voorbij die mishandeling en net als hij een nieuw leven te beginnen.